My life

Үгүй бүхнээрээ чамааараа би дутдаг Үсний ширхэг тоолон чамайгаа би урладаг Дүүрэн сарны чанадаас чамайгаа би хайдаг Дүрлэгэр алаг нүднээс чинь хайрын үг уншдаг Чи үгүй бүхэн хайраар дутаж гансардаг Чийг даасан уруул халуу шатаж омголотдог Алаг сайхан нүдийг чинь зүүдлэж сэрээд гуньдаг Алсын салхиар дамжуулж үгээ чамдаа шивнэдэг БИ ЧАМД ХАЙРТАЙ

Нийслэл хотод автомашины тоо жил ирэх тутам нэмэгдэж, хөдөлгөөний нягтрал ачаалал ихэссэн, энэ хэрээр замын хөдөлгөөнд оролцогчид ч Хөдөлгөөний аюулгүй байдлын тухай хууль, дүрэм журмыг биелүүлэхээ больсон. Үүнтэй холбогдон зам тээврийн осол, хэрэг түүнээс үүдэн гарах хохирлын хэмжээ жил ирэх тусам өсч байна. Унасан бөхөд шалтаг мундахгүй гэгчээр зам тээврийн осолд ч түмэн шалтгаан бий. Гэрэлтүүлэггүй орчин, онгорхой траншейны нүх, ховилтой зам, хэнэггүй явган зорчигч, түүнчлэн үйлчилгээний соёл мэддэггүй, хурд хэтрүүлэн давхих дуртай жолооч нар. Энэ бүхнийг тоочоод байвал замын осол гарах нь аргагүй гэж бодмоор. Тэгвэл үүний цаана хэн хохирч, хэн буруутан болдог вэ? “Цоо шинэ” машин орж ирдэггүй Манай улсад сүүлийн жилүүдэд тээврийн хэрэгслийн үйлдвэрлэсэн он, “насжилт”-нд шинэчилсэн зохицуулалт хийгдсэнээр шинэ тээврийн хэрэгсэл орж ирэх нь ихэсч байгаа ч, нийт тээврийн хэрэгслийн 41 хувийг 11-с дээш жил ашигласан тээврийн хэрэгсэл эзэлж байгаа юм. Амьдрал доройтож байна, ядуурал буурахгүй байна гэж ярьдаг ч машин худалдан авагчдын тоо нэмэгдсээр л. 2007 оны байдлаар нийслэлд 95547 тээврийн хэрэгсэл бүртгэгдэж байсан бол 2009 онд 135160 болж 41.4 хувиар өссөн байна. Харамсалтай нь Монголд цоо шинэ автомашин орж ирдэггүйн дээр машин актлагдана гэсэн асуудал огт байхгүй гэж хэлж болно. Арга ядсан тохиолдолд “монголчлох” аргаараа засч сэлбээд хар утаагаа суунаглуулаад давхиад байх нь тэр. Машины ченжүүд “цоо шинээрээ орж ирсэн” хэмээн гаднаа гяланцаг, дотроо паланцаг төмөр хүлгүүдээ тэнгэрт тултал магтана. Үнэндээ автомашин худалдаалдаг захууд нь хуучин автомашинаар дүүрсэн хогийн цэг болж хувирсан гэж хэлэхэд буруудахгүй болов уу. Гэвч автомашин бүр эзнээ олдог болохоор шинэ нэртэй хуучин автомашинууд орж ирсээр л байна. Жолооч мэргэжлийг уландаа гишгэсэн, жолооны үнэмлэхтэй “алуурчид” Тээврийн хэрэгслийн тоо нэмэгдэхийн хэрээр жолооч биш, жолооны үнэмлэхтэй хүмүүс нэмэгдсээр. Энэ нь өнөө цагт жолооны үнэмлэхийг автобусны билет шиг тараадаг болсонтой холбоотой. Уг нь жолооч гэдэг “мэргэжил”. Тэр дундаа өөрийн болоод бусдын амь насыг хариуцаж яваагийн хувьд хамгийн хариуцлагатай мэргэжил юм. Улаанбаатар хотод 2007-2010 оны эхний гуравдугаар улирлын байдлаар зам тээврийн 23655 осол бүртгэгдсэний дотор, Тээврийн хэрэгслийн хөдөлгөөний аюулгүй байдал, ашиглалтын журмын эсрэг гэмт хэрэг 2388 бүртгэгдэж, хэргийн улмаас 348 хүн нас барж, 1784 хүн хүнд, хүндэвтэр, хөнгөн гэмтэл авчээ. Хүн дайрч осол гаргасныгаа ухаарч, гэмших нь битгий хэл, танил тал, ар өврөө ашиглан хураагдсан машинаа авч хэнэг ч үгүй хөдөлгөөнд оролцоно. Амандаа тамхи зууж, утсаар ярьж яваа жолооч нэртэй залуус, зам хөндлөн гарч байгаа хөгшид, хүүхдүүдийг “хурдан яваад өгөөч яст мэлхий минь” хэмээн ”п”-ээр эхэлсэн хараалаа урсгаж гарна. Зарим нэг нь машин авсан банкны лизингээ төлөхийн тулд өдөр бүр халтууранд явна. Эксел, элентрагаас эхлээд жийп хүртэл такси болох нь тэр. Зорчигчоороо замаа заалган, тамхи асууж, хөгжмөө чангалан давхих хувийн автомашины жолооч нар бага үнэ хэлж мэддэггүй гэж хэлж болно. Явсан километрийнхоо тарифыг хэлэхдээ 600 гарсан бол 1000, 1500 гарсныг 2000 гэж хэнэггүйхэн хэлээд л авна. Өгөхгүй гэвэл элдэв үгээр доромжлон дуугүй өгчихөөд хурдан буу гэнэ. Амь нас, эрүүл мэндээ бодсон хөөрхий зорчигч нэхсэн мөнгийг нь өгөхгүй гээд ч яахав. Энэ байдлаас үзэхэд гадныхан Монголд машин бүхэн такси байдаг хэмээн дүгнэх нь аргагүй л юм. Автомашин, хүний амь хохироох хэрэгсэл гэж үү? Манай орны хувьд дайн дажин, халдлага мөргөлдөөн байхгүй ч энхийн цагт өдөр бүр иргэд амь насаа алдаж байна. Дэлхийн зарим нэг улс орнуудад террорист үйл ажиллагаанд хүний амь нас үй олноороо үрэгддэг бол харин Монголд авто осолд олон хүн өртөж, 3-5 тонн жинтэй энэхүү төмөр техник хүн дайрах нь энгийн үзэгдэл болж хувирчээ. Осол бүр хохирол дагуулдаг Зам тээврийн ослын улмаас хүний амь, эрүүл мэндээс гадна эд материалын ихээхэн хохирол учирдаг. Осол, хэрэгт холбогдсон тээврийн хэрэгслийн төрлөөр авч үзвэл суудлын автомашин 79.1 хувийг, харъяаллаар нь үзэхэд нийт ослын 77.1 хувийг хувийн эзэмшлийн автомашин эзэлдэг. Хөндлөнгөөс харсан хүнд мөргүүлсэн хүн нь эрүүл мэндээрээ хохирч байгаа ч нөгөө талаас мөргөсөн жолооч эд хөрөнгөөрөө хохирч байгаа юм. Энэ асуудлаас хохирогч, осол гаргагч хоёрын дунд тохиролцоо үүсдэг. Хальт шүргэсэн юм чинь гээд хэдэн төгрөг өгч авалцаад салахыг хэн хэн нь чухалчилдаг. Зам тээврийн осолд өртсөн хүмүүс газар дээрээ, эмнэлэг хүрэх замд, хэдэн жилийн дараа ч амь насаа алддаг. Харин осол гаргагч нь мөнгө төлж хохирлыг нь барагдуулчихсан хэмээн дараагийн осол гартал тайван явна. Зам тээврийн осол, аваарыг хэрхэн бууруулах вэ? Явган зорчигч, замын тэмдэг тэмдэглэгээ, согтуу жолооч, замын бөглөрөлөөс үүдэлтэй асуудалд, нөгөө л муу нэртэй луу данстай замын цагдаа нар буруутай. Сүүлийн үед том оврын автобус 1-р эгнээгээр зорчих болсон, бага оврын автобусны хөдөлгөөний чиглэлийг хязгаарласантай холбоотойгоор Замын цагдаагийн газраас нэлээдгүй ажлыг гүйцэтгэсэн. Замын хальтиргаа гулгаа ихсэж, замын тэмдэг тэмдэглэгээ өөрчлөгдөж байгаа энэ үед дээрх байдал ёстой л нүдээ олсон зохицуулалт болсон. Дашрамд дурдахад, “Ноён зууч 1950” лавлах үйлчилгээний төв, Замын цагдаагийн газартай хамтран такси баазын жолооч нараа сургалт семинарт хамруулсан байна. Үйлчлүүлэгчийнхээ аюулгүй байдлыг хангах үүднээс 1950-ын хамт олон жил бүр жолооч нараа сургалт, семинарт хамруулдаг байна. Энэ мэт дэвшилттэй ажлыг төр засаг дэмжээд өгвөл асуудлыг зохицуулж болох нэг гарц байж болох юм. Замын осол аваарыг бууруулах аргаа олж ядахдаа зөрчил гаргасан явган зорчигчид хариуцлага тооцож, жолоочийг бүсээ зүүж хэвшихийг зөвлөн аян хүртэл зохион байгуулсан. Гэсэн ч боловсролгүй, зүг чигээ мэддэгүй, мэргэшээгүй хэсэг бүлэг жолооч нар үүргээ ухамсарлахгүй байгаа нь харамсалтай. Энд тэндгүй жолооны курс байдаг ч зөвхөн үнэмлэх гаргаж өгөх үүрэгтэй болохоос биш, харилцааны соёлын талаар заадаг нэг ч жолооны курс байхгүй. Эсвэл жолоо барих хүүхдийн тоглоомон машинаар тоглохтой адил зүйл үү? Учраа мэдэхгүй хүүхэд ч машинаараа тоглохдоо юм мөргүүлвэл машин нь эвдэрнэ гэдгийг мэддэг. Хуулийг гууль болгож нэг өдөр батлаад, маргааш нь нэмэлт өөрчлөлт оруулж чаддаг эрхэм түшээд зам тээврийн ослыг бууруулах, жолоочоо боловсруулах талаар нэг журам баталчихаж болдоггүй л юм байх даа. Буруу үйлдэл бүхнийг хэрэгжүүлэгч замын цагдаа руугаа л чихдэг эрх мэдэлтнүүд өөрсдөө ч согтуугаар осол аваар гарган хүндрэл учруулдаг нь нууц биш. Замын цагдаагийн газрын бүтэц бүрэлдэхүүн одоо ч 1980 оны орон тоогоороо ажиллаж байгаа гэвэл та итгэх үү? Гэтэл 1980 онд 24 мянга байсан автомашины тоо өнөөдөр хэд дахин нэмэгдсэн. Харин түүнийг зохицуулах замын цагдаагийн орон тоо хэвээрээ. Гадны улс орнуудад замын гэрэлтүүлэг, гэрлэн дохио зэргийг өөр байгууллага хариуцдаг байна. Харин манай оронд замтай холбоотой бүхнийг замын цагдаагийн газар хариуцдаг. Хурд, согтуу жолооч, болгоомжгүй байдал, хэнэггүй явган зорчигч, эвдэрхий техник, онгорхой нүхнээс үүдэн өдөр бүр, осол аваар гарсаар… 1.2.3 магадгүй 100 ч байж болно хүний алтан амь үрэгдсээр… Хэдэн жилийн дараа Монголын хүн амын тоо зам тээврийн ослоос болж хэд болох вэ? Монгол улсын аюулгүй байдалд нөлөөлөх хэмжээний гамшгийн байдалд хүрсэн зам тээврийн ослоор нас барагсдын тоог төр засаг зүгээр хараад суусаар байх уу? Энэ байдалд зохицуулалт хийх болоогүй гэж үү?

Авааль нөхөр минь урд хөрш болох Хятад руу ажлаар явлаа. Хэдийгээр би тvvнээс намайг авч явахыг гvйсэн боловч тэрбээр татгалзаж, тэнд гурав хононо, өглөөнөөс орой болтол завгvй ажиллах тул надтай хамт дэлгvvрээр хэсч, бэлэг дурсгалын зvйл авна гэж санасны ч хэрэггvй гэлээ. Гэвч би тvvнд гомдсонгvй. Учир нь би тvvний хэр махруу ажилладгийг сайн мэднэ. Ажлаас өөр энэ хорвоод юу ч vгvй мэт тэр байдаг ухаан санаагаа ажилдаа зориулан зvтгэдэг нэгэн. Гэсэн ч надад гэртээ ганцаараа байх нь уйтгартай, тэр тусмаа гурав хоног гансран өнгөрvvлнэ гэдэг нэгл таалагдахгvй байв. Манай хvнийг явахын урьд орой Нараа гэгч найз бvсгvй минь над руу утасдаад нэг зvйлийгаминчлан гуйдаг юм байна. Тэдний ажлын газрынхан vдэшлэг зохиож буй бөгөөд нөхөр нь хотын захад тэр тусмаа хонуутаар явна гэж мэдмэгц тvvнийг ганцааранг нь тийш явуулахыг хvсэхгvй байгаа ажээ. Намайг эхнэртэй нь цуг явна гэвэл тэр зөвшөөрөх тул би ч хэлсэн ёсоор болгож харин оронд нь тэр vдэшлэгтээ намайг дагуулж явахыг гуйв. Бид хамтдаа байхад аль алинд маань таатай сэтгэгдэл төрvvлдэг болоод ч тэр vv Нараа тун уриалгахан зөвшөөрөв. Ингээд явах өдөр ч болж тэрээр над руу утасдаж болж өгвөл дэгжин, баяр ёслолын атлаа амралтын маягаар хувцаслахыг зөвлөв. Би өөрийн хамгийн хайртай, хааяахан нэг емсдөг задгай энгэртэй, гоёмсог, шагайгаа хvрсэн урт, алхаж явахәд гоолигхон хөлийг минь гуя хvртэл ил гаргах оноотой бариу даашинзаа сонгов. Дотуур хувцсаа тохируулан сонгож, бас нимгэхэн торон оймсоо ч даашинзны өнгөтэй хослуулж чадав. Би бөгөөс тачаангуй харагдах дуртай нэгэн билээ. Чухам энэ даашинзыг өмсөхөөр өөрийгөө янаг, булбарай, эрчvvдийг урин дуудах увдистай болсон мэт мэдрэмж төрдөг билээ, Бага зэрэг тонгойход даашинзны энгэрээс хөх минь хэний ч харааг булаахаар харагдаж байв. Ингээд Нараа товлосон цагтаа намайг авахаар ирлээ. Тvvний гарт боодолтой зvйл байхыг хараад би юу болохыг нь асуувал Нараа: -Хувцсаа солих хэрэгтэй байна гэлээ. Vнэндээ тэр жийнс, богино цамц, пvvз саравчтай малгай өмссөн нь миний хажууд дэндvv авцалдаагvй харагдаж байлаа. Тvvний нөхөр Оргил нь дэндvv хартай, бараг шонгийн мод бvртэй хардах нь халаг болсон амьтан билээ. Тэрээр том өрөөнд ороод орж хувцсаа сольж эхлэв. Эхлээд бvх хувцсаа тайлаад уутнаасаа хувцсаа гаргалаа. Би ч тvvнийг сэм ажиглаж байхдаа харсан зvйлээсээ болж дур сэрэл маань хөдөлж эхлэх шиг. Нараа торгомсог хээтэй хар дотоожоо тун удаанаар өмсөхөд ондгор чанга өгзөгийг нь яг барьж таарав. Дараа нь гэрэлтдэг хөхөвчөө мөрлөвөл хөхний нь товч гэрэлтэн харагдав. Энэ агшинд хоёр хөлний хооронд чийг дааж, хөх минь халуу төөнөж эхлэхийг би мэдэрлээ. Энэ мэтээр удаан vргэлжилбэл би найз бvсгvй дээрээ очоод тvvнийг энхрийлж эхлэхэд бэлэн болсон байв. Тэрээр уутнаасаа шинэ торон оймс гаргаад тун ч донжтойгоор өмсөж эхэллээ. Тэгснээ намайг өөрийг нь ширтээд байгааг анзаарч улмаар: -Таалагдаж байна уу гэж асуух нь тэр. Би ч гайхамшигтай харагдаж байна хэмээв. Ахин таван хором хэртэй тэрээр толины өмнө эргэлдэж байгаад дараа нь амттайхан тонтойх өгзөгийг нь барьсан нарийхан богино банзал углаж, дээгvvрээ нимгэн товчтой цамц өмсөөд дээд талын товчийг товчлолгvй vлдээлээ. -За ямар байна? гэж тэр надаас ахин асуув. Би хариу дуугарсангvй, харин тvvнд дөхөж очоод чихэнд нь хошуугаа нааж байгаад: -Чамайг энхрийлж хайрламаар байна гээд хөхийг илээд авав. Тvvний өмссөн нимгэн цамцны цаанаас сэрийж хатуурсан хөхний нь товч мэдрэгдэж, нvдэнд нь тачаалын оч гялалзах шиг надад санагдав. Тэгснээ тэр учиргvй чанга хөхрөөд намайг ч мөн сайхан харагдаж байна гээд надаас холдов. Ингээд бид vдэшлэгэнд очлоо. Тэдний ажлын газрынхан компанийнхаа захирлын нэг их том биш ч дажгvй тохилог эдлэн газарт зохион байгуулж байгаа аж. Саруулхан танхимд тансаг ширээ зассан байх агаад бvгд байраа эзлэн тухалжээ. Нараа бид хоёрт мөн адил хоёр суудал vлдээсэн байх агаад бид ч ширээндээ сууцгаав. Санасныг бодвол хөгжилтэй, наргианч хамт олон ажээ. Vндсэндээ бvгд л нэг vеийнх 25-35 насны залуучууд байлаа. Тэр дундаа эрчvvд дийлэнх нь аж. Миний нvдэнд гуч орчим насны өндөр, хөрслөг бор царайтай сайхан эр тусав. Тvvнийг Саруул гэх аж. Архи, дарс гол шиг vерлэж, хоёр цагийн дараанаас бvжиг ч эхэлээ. Манай Нараа тvvнийг байнга ширтэж, харцаараа идэх нь холгvй байгаа нь надад анзаарагдав. Гэрэл ч унтарч бид бvжиглэж эхэллээ. Төдөлгvй би бөгчимдөж, уусан юм толгойд гарав бололтой дvнгэнэж эхэлсэн тул би тагтан дээр гарч агаар амьсгалангаа тамхи татлаа. Нараа миний нэгэн адил нэлээдгvй согтсон байсан тул жолоо барьж чадахгvй, тиймээс яаж гэртээ харих тухайгаа тvvнтэй ярилцахаар би эргэж очлоо. Бvгд бvжиглэх авч Нараа vзэгдсэнгvй. Би тvvнийг байшингаар нэг хайж явтал хоёрдугаар давхарт хөгжим сонсогдоход нь тvvнийг найз бvсгvйчvvдтэйгээ буу халж байгаа юм байлгvй гэж бодов. Ингээд хаалгыг аяархан онгойлгоод… бурхан минь… золтой л хашгирчихсангvй. Буйдан дээр Саруул суун дуу алдан тачаадах агаад харин хань ижил, vр хvvхэдтэй найз бvсгvй маань өмнө нь сөхрөн суугаад нөгөөхийг нь чихэр шиг хvлхэж байдаг байгаа. өмссөн банзал нь тайлагдаж шилэн оймстойгоо vлдсэн агаад өгзөг нь ил гарчээ. Тэрээр цааш харсан байсан тул намайг харах боломжгvй байв. Харин би яг л дөнгөлvvлчихсэн мэт хөдөлж ч чадахгvй тэднийг ажиглан зогслоо. Ахин хэдэн хормын турш Саруул улам бvр чангаар дуу алдан гиншиж, Нараа ч амаараа улам шаргуу ажиллаж эхлэв. Төдөлгvй Саруул дур тавиад толгойгоо өндийлгөхдөө намайг харснаа өөдөөс инээмсэглэв. Миний бие хачин болж дотоож маань ахин чийгтэн норсон агаад гэдэсний доохно талд гал мэт төөнөж эхлэв. Би ч хәалгыг аяархан хаагаад бусад руугаа очив. Танхимд бvх ширээг хажуу тийш нь болгоод бугд л буйдан, сандал дээр тухалжээ. Би ч захдуухан суув. Төдөлгvй гэрэл унтрааж тэдний урьд өмнө тэмдэглэж байсан баярын бичлэгийг тавьж эхлэа бололтой. Надад тvунийг узэх сонирхол огт байсангvй, харин нvдний өмнө Нараа өвдөглөн суугаад Саруулыг хэрхэн энхрийлж байсан дур зураг буугаад болдоггvй. Гэтэл мөрөн дээр минь хэн нэгэн гараа тавихыг мэдрэв. Дээш харвал тvvнийг олж харав. Саруул над руу хараад инээмсэглэх ажээ. Хажуухан талд найз бvсгvй маань ажлынхаа бvсгvйчуудтэй ярилцан учиргvй хөхрөх аж. Тэгтэл Саруул: -Энд сууж болох уу? гэж байна. -Хаана гэнэ ээ? Гэж би тун ч гэнэхэн байдалтайгаар хариулав. -Таныг би өвөр дээр минь суугаасай гэж хvсч байна. учир нь сандал өнцөгдөх надад эвгvй байна л даа гэж тэр хэлэв. Би байрнаасаа босоход тэр маш хурдан суув. Биднийг тоож анзаарч байгаа ч хvн байсангvй, тэгсэн ч бусдын анхаарал надад огт хамаагvй байлаа. Өвөр дээр нь гарч суухад доохно талд янаг хайрын агуйн харалдаа овгор хатуу зvйл тэмтрэгдэх нь мэдрэгдлээ. Саруул ийм байдалтайгаар удаан суусангvй, ажлаа хийж эхэллээ. Бид захад сууж байсан болохоор тэр зуvн гараараа маш удаанаар энгэрийг минь илж эхэллээ. Эхлээд даашинзны цаанаас базалж байснаа төдөлгvй энгэр рvv гараа оруулан хуруугаараа хөхний товчийг угчихад цаадуул нь тэр даруй л сэрийгээд хатуураад ирэв. Дараа нь миний баруун гуян дээр байсан баруун гар нь ч ажиллагаанд оров бололтой. Би аль хэдийнэ нудээ аньж зөөлхөн гиншиж эхлэв. Тэрбээр хузvvг минь уруулаараа халуу төөнvvлэн vнсэж, чихний омгийг зөөлөн хазлаж байв. Дараа нь баруун гараараа гуяыг минь илж нууцат агуй руу улам бур дөхсөөр байлаа. Төд удалгvй дотоожинд минь хvрээд хажуу тийш нь болгоход хамаг бие минь лугшин бадайрснаас толгой минь тэсрэх нь уу гэлтэй надад санагдаж байлаа. Саруул бvх зvйлийг тун удаанаар, болгоомжтойхон хийж өчvvхэн сөөм газар ч vлдээлгvй энхрийлж байлаа. Нөхцөл байдал ийм байхад /эргэн тойрон арван таван хvн, дэргэд нь би vл таних эрэгтэйн өвөр дээр суугаад энхрийлvvлж байгаа нөхцөл байдал шvv дээ/ надад ер бусын сайхан байв. Тэр намайг vргэлжлvvлэн таалсаар л байлаа. Зvvн гар нь хөхөвчний цаагуур ороод хөхийг минь базаж байсан бол баруун гар нь дотоожинд нэвтрээд хөөж памбайсан хэлvvг минь оролдож байлаа. Тvvний хурууг аль болох гvн оруулахын тулд би хөлөө аль болох том алцайлгаж Саруул ч энэ бvхнийг овжноор ашиглаж байв. Тэрбээр агуй руу минь хоёр хуруугаа хэдийнэ хийгээд эрхий хуруугаараа хэлvvг минь энхрийлнэ. Сvvлийн хэдэн цагийн турш би сэрэл тачаалаасаа болж бараг л урсаж байсан тул намайг өшөө жаахан энхрийлэхэд л таван хормын дараа дур тавьж байлаа. Надад хашгирмаар санагдаж байсан ч би тэвчиж бага зэрэг шvvрс алдав. Тэгтэл тэр толгойг минь өөр рvvгээ эргvvлээд уруул дээр минь vнсэв. Тэгснээ гараа татлаа. Надад энэ бvхэн хангалттай санагдсангvй. Vнэндээ би тvvний эр чадлыг мэдэрч, илдийг нь биен дотроо амталмаар байлаа. Ширээний ард жаахан суугаад ахин бvжиг эхэллээ. Эхний уянгын бvжгэн дээр Саруул шууд л намайг урив. Тэр намайг өөр рvvгээ дэндvv чанга шахан тэвэрсэн тул тvуний хатуухан зэвсэг надад сайн мэдрэгдэж байв. Тэр намайг бэлхvvсээр инь тэвэрч гар нь өгзөг рvv минь аажмаар гулсав. Гэдэсний доохно талд ахин халуу шатаж, хэлvv минь чийгтэн норжээ. Би тvvнд хамаг биеэрээ наалдахад хөхний товч ч сэрийн хатуурч тvvнд мэдрэгдэв бололтой. Нараагийн зvг харвал тэрээр өөр хэн нэгэнтэй бvжиглэн, vнсэлцэн нялуурч, цаадахынх нь гар хөхийг нь базлаж байх нь харагдав. Гэнэт Саруул чихэнд минь хошуугаа нааж ирээд: -Явцгаая хэмээгээд гараас минь хөтөлж хоёрдугаар давхар руу намайг чирэв. Бид хаачихыг би бараг л таамаглаж байлаа. Тvрvvний Нараа тэр хоёрын байсан өрөөнд бид оров. Гэхдээ би тvунд биеэ бvрэн зориулмаар санагдав. Саруул уянгын хөгжим тавиад буйдан дээр суув. Би тvvн рvv дөхөж очоод өмнө нь сөхрөн сууж, улмаар өмдний нь товчийг тайлбал тэр сурамгай гэгч нь өмдөө шувталлаа. Одоо харин би Нараа яагаад тvvнтэй энгэр зөрvvлсэнийг би ойлгох шиг болов. Агуу том хvрэн илд нудэнд минь харагдав. Тэр тусмаа улаахан толгой нь ер бусын том хэмжээтэй аж. Толгойг нь хойш нь ярҗ байгаад хөнгөхөн хөдөлгөөнөөр хэлээрээ долоож байснаа улмаар тэр чигээрээ нь vмхэж орхив. Саруул дуу алдан гиншиж толгой дээр минь гараа тавиад дээрээс дарж эхлэхэд би улам бvр хичээж тvvний эрхтэнг амаараа энхрийлэнгээ гараа ч бас оролцуулахаа мартсангvй. Саруулын дур сэрэл маш ихээр хөдөлсөн байсан ч саяхан найз бvсгvйтэй минь “хайрлалцсанаас” болж нэг л дур тавьж чадахгvй байх шиг байв. Арван тав орчим хором өнгөрөхөд гар минь сульдаж, эрvv чилж эхэллээ. Тэр зовлонг минь ойлгов бололтой намайг мөрнөөс минь татаж босгоод бид удтал озолцон vнсэлцэв. Уянгын ая эгшиглэсээр би тvvнд бага зэргийн тайчих vзvvлбэр vзvvлэхээр болов. Өмнө нь зогсож ташаагаараа эвлэгхэн хөдлөн байж удаанаар тайчиж эхлэв. Дараа нь буруу харж зогсоод бага зэрэг тонгойж байгаад даашинзныхаа хормойг өргөж дажгvй чийрэг өгзөгөө харуулав. Тэгснээ дотоожоо хажуу тийш болгож чийг даан памбайсан ягаахан агуйгаа ч vзvvлэв. Төд удалгvй даашинзныхаа цахилгааныг татаж улмаар хөлд минь уналаа. Энэ мөчид тэр ухасхийн өгзөгнөөс минь гараараа барьж аваад дотоожин доогуур шургуулан тайлахад минь тусласан авч гvйцэд тайлж амжаагvй байхад хэдийнэ нууцат агуй руу минь хэлээрээ шунган орсон байлаа. Тэр vнэхээр чадварлаг ажээ, хэлээ нэг бол удаан хөдөлгөж, нөгөө бол хэлvvг минь энхрийлсээр намайг тавиулж чадав. Тэр яаж vvнийг сурсаныг бvv мэд ямар ч байсан vгээр хэлэхийн аргагvй сайхан байв. Би дур тавьж vvнээсээ болж хөл дээрээ ч зогсож чадахгvй байв, Гэвч цорын ганц суух газар бол тvvний одоог хvртэл гантайн байгаа илд байлаа. Би тvvн рvv эргэж хараад бага зэрэг өндийж байгаад тvvний илдэн дээр зөөлхөн суув…. Тийм ээ, чухам өнөөдөр энэ л надад vгvйлэгдээд байсан юм. Саруул хөхөвчийг тайлж хөхийг минь чөлөөлөөд тэднийг шуналтай нь аргагvй vнсэж, хөхний минь товчийг vмхэлж, хэлээрээ ирвэгнvvлэн, бага зэрэг хазлахад би дур таашаалаасаа болж галзуурах дөхөж байв. Тэр бvх ажлаа сайн мэддэг vнэхээр гарамгай нууц амраг ажээ. Тамирдаж сульдсан би маш удаанаар өөдөөс нь хөдлөхөд аз болоход тэр намәйг яаруулсангvй, миний хэмнэлд зохицуулан хөдөлж байлаа. Таван минут хэртэй ийм байдлаар хурьцаад саруул улам бvр чанга дуу алдаж улмаар дээш харан хэвтээд хөхийг минь базлан байгаад ташаагаар эрчимтэй хөдлөж эхлэв. Тvvнийг юу юугvй дур тавих нь гэдгийг мэдсэн би тvvнд vлгэрийн мэт мартагдахааргvй таашаалыг мэдрvvлэхийг тулд тvvн рvv бөхийж байгаад: -Чи хаана нь дур тавьмаар байна гэж асуув. -Дотор чинь гэж тvvнийг хэлж ч дуусаагvй байтал дотор минь шингэн зvйл садран буудах нь мэдрэгдлээ. Нэг хэсэг хугацаанд бид хөдөлгөөнгvй хэвтэж саяхан нөмрөн авсан ер бусын мэдрэмжээс таашаал аван байв. Төд удалгvй бид биеэ янзалж, би дотоож, хөхөвчөө өмсөед, даашинзаа углаад, оймсоо хам хум татаж, нvvр амаа янзаллаа. /Vнэндээ би шинэ адал явдалтай учрахдаа бэлэн байв/ Ингээд Саруултай салах ёс хийж хацар дээр нь шовхийтэл vнсээд өрөөнөөс гарч шат уруудан гvйв. Нэг давхарт баяр vргэлжилсээр л байв. Хөгжим чанга эгшиглэж, зарим нь бvжиглэж, зарим нь ширээнд сууж дарс шимэн, зарим нь өөр хоорондоо ярилцан сууна. Би найз бvсгvйгээ нvдээрээ хайсан боловч бас л vзэгдсэнгvй. /Аягvй бол тvрvvний залуутайгаа нэг газар тэврэлдэн байгаа биз. Харин би тvvнд саяынхаа адал явдлыг ярихыг хvсч байлаа/. Ингээд бие засах газрыг зорив. Замдаа онгорхой байх нэгэн хаалганы завсраар билльярдны ширээ байхыг хараад буцах-даа заавал орно доо хэмээн бодов. /Учир нь би бильярдны хорхойтой билээ/ Бие засах газар ороод саяхан энгэр зөрvvлснээс болоод дотоож норсон байсан тул шууд л тайлахаар шийдлээ. Замдаа бильярдны ерөө рvv ортол дөнгөж хорь шvргэж яваа бололтой, vдэшлэгэн дээр огт харагдаагvй хөвгvvд байхад нь миний урам хугарав. Би тэднээс хэн болохыг яагаад vдэшлэгэнд оролцоогvй болохыг асуув. Гэтэл тэдний нэг нь компанийн захирлын хvу буюу байшингийн эзэн, харин нөгөөх нь тvvний найз нь ажээ. Энэ агшинд дотор минь нэгэн дэггvй бодол төрж би тэдэнтэй жаахан тоглохоор шийдэв. Бид танилцаж би ч надад бильярд яаж тоглодгийг зааж өгөхийг гуйлаа. Тэд ч дуртайяа зөвшөөрч бид тоглож эхлэв. Би захирлын хvvтэй нэг баг болж тvvний найзтай тоглох болов. Тэр хvv бид хоёр ээлжлэн бөмбөг цохиж байсан боловч миний цохилт нэг л эвлэж өгөхгvй байсан тул тэр надад тусалж эхлэв. /надад чухам энэ л хэрэгтэй байв./ намайг бөмбөг цохих бvрийд тэр ард минь дөхөн ирж намайг тэвэрч, гаран дээрээс минь барьж байгаад цохиж байлаа. Ингэх бvрийд би ташаагаараа бага зэрэг хөдлөж тvvний эр хvний бахархалд нь санаатайгаар шvргэж байлаа. Төдөлгvй тэр өөрөө бөмбөгөө цохихоо больж тувт надад тусалж эхлэв. Би ч найз хөвгvvний эсрэг талд байх бөмбөгнvvдийг хэргээр сонгон авч байсан тул тонгойх бурийд тvvнд хөх минь сайн харагдах ёстой байлаа. Хэдэн хормын дараа бид найгvй хожигдож эхлэв, Өмдний нь цаанаас хатууран товойх зvйл цохилт хийхэд бидэнд маш их садаа болж байв. Би ч багшаа солих санал гаргалаа. Захирлын хvv өөрийг нь муу тоглогч гэсэндээ бус харин өгзөгөөрөө тvvний бахархал болсон зvйлд иллэгхийж өгөхөө больсонд гутарсан бололтой байсан ч зөвшөөрөв. Захирлын хvvгийн найзад нь би мөн энэ аргаа хэрэглэж чадлаа. Нэг тоглолтын дараа хөвгvvд тагтан дээр гарч тамхи татна хэмээн гарцгаав. Би ч тэдний яриаг нууцаар чагнахыг завдав. -Хөхийг нь харав уу? -Харалгvй яахав. Лав таван размерынх байх шvv. -Нэг амталж vзэхсэн. Сайхан хvvхэн байна шvv. -Пөөх. Ха ха, хэ хэ. Энэ мөчид би тэдний араас тагтан дээр гарав. -Юун тухай маргаа вэ, хөвгvvд ээ? Тэд тун ч ичсэн бололтой: -Зvгээр л гэхэд нэг нь бvр толгойгоо маажив. -Та хоёр хөхний хэмжээний тухай маргаад байв уу vгvй юу? гэхэд тэд огт дуугарсангvй. -Тэгвэл хэмжээг нь мэдмээр байна уу? -Мэдээж хvсэлгvй яахав гэж захирлын хvv дуу алдан өгvvлэв. Захирлын хvv найз руугаа харахад цаадах нь толгой дохиод байшин руу оров. Би захирлын хvvгийн хажууд очиж тагтны бариулаас барин буруу харж зогсов. Тэр намайг цоо ширтэж байв. Хэдийгээр харуй бvрий байсан боловч тvvний төөнөх мэт харцыг би мэдэрч байлаа. Баруун гарнаас нь барьж байгаад өгзөгөн дээрээ тавиад эргэн харж уруулыг нь зөөлхөн vнслээ. Харин өөрөө хоёр гараараа өмдний нь цаанаас товойх хатуу зvйлийг энхрийлж эхлэв. Тэр намайг vг дуугvй ойлгожээ тvvний гар өгзөгөн дээгvvр минь тэнvvчилж даашинзны минь оноогоор гараа оруулаад намайг дотоожгvй байна хэмээн таамаглав. Аль алины маань дур сэрэл хvчтэй хөдөлж эхэлсэн тул би нэг их удаан хvлээлгэсэнгvй доош явган суухад тэр ч тушаал авсан мэт өмднийхөө цахилгааныг доошлуулж хайр энхрийлэлд цангасан зэвегээ ил гаргалаа. Нvдний минь өмнө цэл залуугаараа, нэг их урт биш ч бvдvvвтэр эрхтэн харагдав. Намайг дөнгөж уруулаа хvргэх төдийд тvvний дур сэрэл хvчтэй хөдөлсөн байснаас төд удалгvй дур тавьж vрийн шингэнээ садруулав. Харин одоо би тvvнээс хариугаа авах болов.Тиймээс өрөөнд орж хаалгаа дотроос нь тvгжиж байгад бильярдны ширээнд дөхөн очлоо. Миний залуу нууц амраг өмдөө янзлаад тун аз жаргалтай царайлан тагтнаас орж ирлээ. -Одоо миний дурыг хангах болж дээ гэж би хэлээд тvvний сэхээ ч авч амжаагvй байхад нь даашинзаа хуу татаад, хөхөвчөө тайлж ширээн дээр тавиад ширээний захад дан шилэн оймстойгоо сууж хоёр хөлөө байдгаар нь алцайлган vсийг нь нямбайлан хуссан умдагаа ил гаргалаа. Тэр хvv ч өмнө нь овоо туршлага хуримтлуулсан бололтой надаар хэлvvлэлтгvй шууд дөхөн ирээд чийг даан памбайсан ягаахан хэлvvг минь шуналтай гэгч нь vнсэж эхэллээ. Тэгэнгээ хөхийг минь базлан, хөхний товчоор минь тоглон, тун ч тазтайхан энхрийлж эхлэв. Төдөлгvй захирлын хөвгvvний болдоггvй бор ахин байлдааны бэлэн байдалд орж гантайн босч ирэв. Би ч ширээн дээр дээш харан хэвтэж хөлөө байдгаар нь алцайлгахад тэрбээр нэг огцом хөдөлгөөнөөр тvлхэн миний дотор орж явчихав. Ингэхдээ хөхийг минь өвдтөл базлахаа ч бас мартсангvй. Төдөлгvй тvvний хөдөлгөөний хэмнэл улам бvр хурдасч байсан ч туршлага дутсанаас тэр vv миний хөдөлгөөнтэй нэг л хоршиж өгөхгvй байсанд би байрлалаа өөрчлөхөөр шийдлээ. Ингээд хvvгийн илдийг өөрийнхөөсөө сугалж аваад ширээн дээрээс бууж буруу харан зогсоод гараараа тохойлдон өгзөгөө оцойлгон тонгойлоо. Хvv удаан хvлээлгvй араас минь илдээ зоов. Одоо л болж байна. Vнэхээр сайхан. Хэлэх vг алга. Сайн хvv ажээ. Хэдэн хором эрчимтэй хөдлөж, улмаар амьсгаа дээрдэн дуу шуу орон шуухинаж, төдөлгvй дур тачаалаа барьж ядан аахилан байсаар би ч дур тавьж бал бурмаа асгаруулав. Захирлын хvv ч надаас хоцролгvй дур тавьж буй бололтой хамаг биеэ чангалан өгзөгийг минь уйлмаар чанга базлан чичрэв. Ширээ дэрлэн хэсэгхэн зуур хэвтэж байхдаа би цvнхээ уудалж дотоожоо гарган өмсөв. Миний залуухан нууц амраг над руу хайрын нvдээр ширтээд: -Чи энэ дэлхийн хамгийн сайхан бvсгvй. Хоёул ахиж уулзах уу? гэдэг юм байна. -Мэдэхгvй ээ гэж би хэлээд өмсөх гэж байсан дотоожоо тvvнд vлдээн ширээн дээр орхиод өрөөнөөс гарч одлоо. Энэ өдрийн турш хангалттай зугаацлаа. Сэтгэл ханасан, бас ядарч туйлдсан би гэртээ таксигаар харив. Харин найз бvсгуйгээ тэр өдөртөө л ахиж олж хараагvй юм. Хожмоо уулзахад тэр өөрийнхөө хичнээн адал явдалтай байсныг надад ярьсан юм. Энэ тухай өөр тvvхийг хожим өгvvлсv.

Би 2 охин дүү, 1 эрэгтэй дүүтэй. Дээрээ ганц ахтай. Миний доод талын дүү надаас 4 насаар дүү охин. Тэр их царайлаг, гуалиг биетэй, бас дээр нь сайхан үстэй. Эмэгтэй хүний гоо сайханыг би дүүгээсаа олж харан бас хаяа битүүхэндээ атаархана гээч. Хүний нүдэнд их өртдөг болхоор би дүүгээ эрэгтэй эмэгтэй гэлтгүй хүн хүнээс их хармалдаг юм. Оройтоход нь санаа зовж, утсаа хэнтэй ярьж байгаа нь мэдэгдэхгүй болзоо тогтоож, аальгүй зан гаргахад нь бухимдаж оройтохгүй шүү, эрт ирээрэй гэж эгчмэд зан гаргана. Харахаар хайр хүрэм энхрийхэн дүү охиноо би Миний мисс гэж дууддаг юм.

2 жилийн өмнө...

Миний мисс нэг хүүтэй болзож эхэллээ.

- Аниа би найз залуутай болсон. Тэр намайг өнөөдөр болзоонд урьсан гэж нүүр дүүр баясалаар надад баяраа хуваалцсан юм.

Орой нь тэр ирэхдээ

- Ээжийн нүднээс нуугдаж, аниа нааш ир. Үүнийг хардаа Золоо надад бөгж бэлгэлсэн. Хар л даа аймар гоё байгаа биз. Надад яг таарч байгаа биз дээ. Энэ шигтгээг нь хардаа үнэхээр гоё. Би бөгж авахыг ямар их хүсэж байсан гээч хэмээн намайг тэврэн хөл нь газар хүрэхгүй баярлаж байв. Би тэр үед ямар их аз жаргалтай байсаныг нь мартдаггүй юм. Удалгүй тэр хамтдаа даруулсан зурагааа ээж бид хоёрт авчирч үзүүллээ. Яахав царайлаг гэхдээ нэг л хүйтэн санагдаж байв. Сэтгэлд бүрэн нийцсэнгүй ээ. Ээж:

- Ямар хүйтэн царайтай залуу вэ? ээ дээ охидууд минь хүнтэй суух гэж бүү яараарай. Би та нарыг эрүүл саруул, хэний ч нүдэнд бардам алхах биетэй бол биетэй, царайтай бол царайтай төрүүлж өсгөсөн. та мөн хөөрхөн охидуудтай шүү хэмээн хүмүүс ч надад хэлдэг. Харин энэ бие цогцосоо хэрхэн авч явах нь та нарын ухаанаас шалтгаална. Хүнээ зөв сонго. Өнгө мөнгө чухал биш шүү. Дараа нь хүүхэд тэврээд амьдралдаа хар толбо үлдээв дээ.

Энэ үг миний ээжийн ганцхан бидэнд хандаж хэлсэн үг бишээ. Үртэй, охинтой ээж бүр энэ үгийг захидаг.

Удалгүй миний мисс найз залуугийндаа амьдарч эхлэв.7 хоног, 14 хоногтоо хаа нэг ирнэ. Өдөр хоног өнгөрсөөр ойрд тэр үе үе гэртээ ирж хонодог болов.

- Золоо ажилтай байгаа, Золоод би гэртээ хононо гээд хэлчихсэн маргааш харина гэнэ. Явахдаа ээжээ унааны мөнгө байна уу? гэх боллоо. Өдөр хоног өнгөрсөөр миний миссийн өмссөн хувцас нэг ч шинэ хувцасаар нэмэгдсэнгүй. Гартаа зүүсэн бөгж нь л хэвээрээ. Түүнийгээ салгана аа  л гэж байхгүй. Ирэх бүртээ яагаад ч юм ядарсан, царай алдсан, сэтгэл зовньсон шинжтэй байх болов. 3 дүүдээ кино үзэх тасалбар авчирч өглөө. Тэр 3  бөөн баяр болж кино үзэхээр Тэнгис зорьлоо. Нүүрээ цэвэрлэж хөмсөгөө засахаар миссийнхээ цүнхийг ухаж эхллээ. Сонирхолдоо хөтлөгдөөд  байгаа бүхнийг нь үзлээ. Утасны цэнэглэгч бал, дэвтэр  косметик, түрийвч... Ягаан өнгийн дэвтэрийг нь сөхөж үзвэл БҮҮ ХҮР гэсэн бичиг намайг цочоов.

2008 оны 10 сарын 4

Би энэ хүнийг ерөөсөө ойлгохгүй байна. хэнэггүй юмуу эсвэл надаас уйдсан юмуу ажил ажил гээд л шөнө ирчихээд өглөө нь гараад явчих юм. нэг л хөндий болчихжээ. Золоог байхгүйд би гэрт нь дэмий зурагт үзээд л ганцаараа өнгрөөх юм. За за ажилдаа ядраад л тэр биздээ надад тэгж санагдаа байлгүй дээ. Дэмий муухай юм бодчихлоо. Хайраа хайрт нь чамдаа хайртай шүү. Хэзээ нэгэн цагт энэ тэмдэглэлээ чамдаа уншуулна аа. Чамайгаа унтаж байгааг харахаар ямар хөөрхөн гээч хүүхэд шиг. Чинийхээ халуун өвөрт унтсаар байгаад сурчихаж байхгүй үед чинь хүйтэн орондоо ганцаараа баймааргүй байдгийн. хэн ч юу гэж ч хэлж байсан чамдаа л би итгэдэг шүү. Чи минь хурдан ирээсэй. Үнсье.

2008 оны 10 сарын 7

Золоо дэлгүүр орохоор явав. Утас нь дугарахаар нь авсан чинь- Байна уу? Эгчээ Золоотой ярья

- Чи хэн бэ?

- Аан би найз охин нь байнаа. Золоотой ярих гэсийн.Та яриулаад өгөхгүй юу.

Ёоо ямар зэвүүн байнаа. Би мsg бичлээ. Сайнуу би Золоогийн найз охин байнаа. Бид хоёр хамт амьдардаг юм. Адилхан охидууд байна хоёулаа ярилцъя. Хоёулаа маргааш уулзъя тэхүү. Тэр зөвшөөрч бид хоёр өнөөдөр уулзсан. Тйимээ тэр хоёр 2 сар үерхэж байгаа гэнэ. Энэ юу гэсэн үг вэ? Би Золоогийн хамгийн сайн эрэгтэй найзыг нь уулзъя гэж дуудаад тэр охинтой нүүр тулуулахад яасан гээч. Эхэндээ нэг нэгнээ харж сандраад би бүгдийг нь хэлэхэд нөгөө охин: Яагаад ийм хөөрхөн найз охиноо нууж, намайг хуурсан юм болоо хэмээн уйлаад гараад явав. эрэгтэй найз нь: 

- Би уг нь Золоогийн сайн найз нь багаасаа үерхсэн. Гэхдээ Золоод чам шиг ийм хөөрхөн ааштай, сайхан сэтгэлтэй гоё охинд Золоо таарахгүй ээ. Уг нь Золоо энэ охинтой ганц хоёр удаа л уулзана гэсийн одоо болтол уулзаж байгааг нь би мэдээгүй ээ. Хичнээн найз ч гэсэн Золоод би битгий худлаа ярь гэж хэлдэг. Золоо олон хүнд өртэй, найз нартаа хүртэл өртэй. Гэрийхэн нь ч мэднэ. Чи л засаж, тэрэнд сайн хэл чамаас гуйя гэлээ. Би яах ёстой юм бэ? Би чамд хичнээн хайртай гээч. Гэтэл чи намайг яагаад хуурч байгаа юм бэ? Чи тийм муу хүн юм уу Золоо? Би одоо яахын бэ? Чамайг ингээд орхиё гэж бодохоор ээж, найз нөхдийг чинь бодох юм. Тэд хичнээн сайхан сэтгэлтэй гээч. Эсвэл чамайг орхиод чамайг мартах ёстой юу? Бурхан тэнгэр минь надад яах ёстойг минь хэлээд өгөөч..

Тйимээ түүний тэмдэглэлээс энэ зүйлийг л би олж уншсан юм. Одоо яах уу? Миний мисс саяхан дурлаж хайрлаад ямар их аз жаргалтай байсан гээч. Гэтэл одоо... Ээжид хэллээ.  Ээж:

-Хм би чамд хэлээ биз дээ. Эх хүн совингоороо мэдэрдэг юм. Золоо тэгнээ. Чи ямар суучихсан, хүүхэд энэ тэртэй болчихсон биш одоо эртхэн холд.

- За би өөрийгөө мэдэж байна. Та нарт ямар хамаатай юм. Энэ чинь өнгөрсөн юм. Золоо бид хоёр тусдаа гарах гэж байгаа байр хөлсөлнө хэмээн гараад явав. 

Хэд хоногийн дараа дахин ирлээ. Би дахиад л цүнхийг нь ухлаа гэтэл Минийй миссийн цүнхнээс асаагуур, тамхи гарлаа.Тэмдэглэлийг нь нууцаар уншив.

2008.11.22

- Би ээжийгээ, эгчийгээ, дүүгээ ямар их санаж байна гээч. Би харимаар байна. Би хэн нэгэнтэй сэтгэлээ онгойтол ярилцмаар байна. Надад сэтгэлээ хуваалцах, хүн хэн ч алга. Гэртээ харихыг ямар их хүсэж байна гээч. Даанч гэрийхэн бүгд тал талаас ам асууж дахиад намайг Золоотой уулзуулахгүй биз. Би ямар их зовж, шаналаж байгааг чи мэдэж байна уу ? Чамаас болж манай найзууд, гэр бүлийнхэн ч надад итгэхээ байчихсан. Чамаас болж би бүхнээ золиосолсон. Гэтэл чи намайг ойлгохгүй юм даа.

Миний мисс хэдхэн сарын дотор тамхичин, худалч, шоучин охин болж хувирчихаж.

- Гэрт хүрээд ир. Заавал өнөөдөр ирнэ шүү чи. Би ирэхийг нь хүлээж эрэгтэй дүүгээ. Надтай хамт явна шүү чи хэмээн гарахад бэлд гэв.Тэр ирлээ.

- Чи ямар ухаантай хүн бэ? Чи гэр бүлгүй, эцэг эхгүй хүн үү чи. Хичнээн уучилж болохгүй зүйл тохиолдсон ч эх хүн уучилдаг юм. Чи муу ганц эр сүвтэй юмны хойноос болж яасан их шаналдаг юм. тэр чинь тийм нандин хүн юмуу аан? Аан тийн юу юу гэнээ? би үхмээр байна гэнэ үү? чи яасан өөрийн гэсэн  толгойгүй хүн бэ? Би чамайг арай ч ийм мунхаг охин гэж бодсонгүй. Чамаар би хичнээн бахархдаг байсан гээч. Би бусдад гайхуулдаг, чамайг магтдаг байсан. Гэтэл чи... Энэ үгнүүдийг би нулимасаа барьж дийлэлгүй орилж чарлан хэлж байсан юм. Бас түүнийг зодсон. Өмдний тэлээгээр ороолгон, нүүрийг нь ээлжлэн алгадаж, өшиглөж, хамаг хүч тэнхээгээ баран байж 20 хүрсэн охин дүүгээ зодлоо. Ээжийнхээ нулимыг дуслуулж, аавынхаа одоо хэрэггүй болсоон, дүү нь одоо ойлгосон гэсэн үгийг зөрөн байж зодсон. Дотроо миний миссийг ийм өчүүхэн, хэн ч биш болгосон тэр залууд хорсон байж, болдогсон бол чамаас дүүгээ гомдоосон өшөөг авах юмсан гэж хорсож байсан юм. Тэр шөнө ээж, 7 хон настай бага дүү,  гээд хүн бүр олон цаг нойтон дэр дэрлэсэн. Дүүгээ зодсондоо харамсаж, арай дэндүүлчихлээ дээ хэмээн хөхөрсөн хөл гарыг нь хараад дотрооо өөрийгөө зүхэж байсан юм. Гэхдээ би уучлал гуйж чадаагүй ээ. Тамхичин, шоучин, муу охиноос өөрийнхөө миссийг салгаж авахыг тулд. Тэгээд түүнийгээ найз залуу гэх хүнээс нь салгасан. Түүнийг мартахад хэцүү байсан байхдаа.Гэхдээ тэр бүрэн мартаагүй байхаа түүнээс  бөгж нь  үлдсэн учираас.  Хичнээн их нулимс нууж, ил гаргаж дуслуулсан гээч. Гэхдээ одоо миний мисс алзахгүй ээ. Ээж нь эгч нь дүү нь гэр бүл нь байгаа болхоор. Буцаад дахин шинэ мисс болсон.Бусдын нүднээс ч хармалмаар Миний мисс.

Надад бодох боломж олгодог цаг хугацаа бол гэрээс ажил, ажилаас гэр хүртлэх зам. Энэ замаар би алхана, автобусаар явна, такси барина, ажлын унаагаар хүргүүлнэ гээд олон тээврийн хэрэгсэлээр явдаг. Үнэндээ мөнгөгүйдсэн цалин буухаа хүлээсэн үед хүссэн хүсээгүй автобусанд суудаг. Өнөөдөр би олон замаар явж, олон газар орж, олон хүнтэй уулзсан.

1. Ажил хүрэх зам: 3,4-р хороолол-13-р хороолол, халдварт чиглэлийн 3-020 улаан автобусанд суулаа. Харьцангуй цөөн хүнтэй байсан ч зорчигч кондукторын хэрүүл намайг угтсан юм. Өчигдрөөс сургууль эхлэж байгаа учраас цахим картаа сунгуулж амжаагүй оюутан охины картыг нь кондуктор хураан авчээ.

- Ахаа өгчих л дөө. Би хичээлээсээ хоцорчихлоо ш дээ. Буудал өнгөрчихлөө. Өчигдөр хичээл орсон болхоор сунгуулж амжаагүй юмаа

- Чи өг л дөө наад охиноо буулга л даа. муу сайн юмнууд хүний мөнгөөр халаасаа дүүргэчихээд

- Чи мэдээ үзээгүй юмуу, 2 сарын 15 хүртэл карт хураахгүй гэсэн ш дээ. ажилаа мэддэггүй тэнэг амьтан бэ

Хүн бүр охины талд орж байлаа. Урд сууж яваа настай эмэгтэй: Залуу минь чи адилхан залуу хүнээ ойлгохгүй байна уу? Хүн хүнээ хайрлаж байж амьдрал үргэлжилдэг юм. Чамаас болж хичээлээсээ хоцорч, нэгжээ үрлээ чи ямар хүний үнэргүй залуу вэ?

Кондуктор: Хм та зүгээр дуугай л бай. Мэдээ үзэх зав хаана байна. Та нараар ажилаа заалгахгүй шүү. Тэтгэвэр нэмсэн гэсэн шүү мэдээгээ үзээрэй. Та харин энд тэнд очоод лекц уншвал яасын хэхэ.

Настай эмэгтэй: Би гандан зүглэж яваа юм. Чиний төлөө залбирнаа хүү минь. Муу муухай сэтгэлийг нь холдуулж, бузарыг нь арилга гэж чиний төлөө залбирнаа.

Кондуктор: Өөө баярлалаа Би ч уг нь ч шүтлэгтэй л дээ. Даанч завгүй болхоор ном уншуулж чадахгүй байсын ашгүй таны буянаар хийморын сангаа тавиулах нь эсэргээрээ хорлочихвоо хэхэ...

2. Нэгэн хүүхэд асран хүмүүжүүлэх төв орлоо. Бүтэн, хагас өнчин 50 орчим хүүхдэд хэсэг бүлэг хүмүүс гарын бэлэг гардуулж, хүүхдүүд урлагийн тоглолтоор бэлэг барьсан юм.

- Уулын буга нь урамдах цагаар, унаган нутгаа зориноо би, усны толио царцахын цагтаа, ухаант аавдаа очиноо би...

Энэ дууг дуулах тэрхэн хоромд хэсэг хүмүүс нулимс дуслуулж, гэнэн хонгор хүүхдүүд алга ташин, ухаан орсон томчууд нь даган дуулж зарим нь шанаагаа тулан бодолд орсон дүр зураг харагдаж байсан юм. мянгантаа дуулаад ч очих аав, ээжгүй хүүхдүүд...

Хүн хүндээ итгэхээ байсан, хүн хүнээ хайрлаж, итгэхээс айдаг болсон энэ цагт эдгээр хүүхдүүд усан дотор сүү дусаах адил миний сэтгэлд хайр энхрийллийг сэтгэл хөдлөлийг мэдрүүлсэн юм. Тиймээ би ч бас хүнд итгэхээс айдаг, хүнийг хайрлахаас айдаг, алдахаас айдаг. Болж бүтэхгүй олон зүйл, жихүүдэс хүрмээр, ой гутмаар, орилож хашгирмаар үетэй тулгардаг. Гэхдээ сайхан бодол, сайхан үг, сайхан итгэл, сайхан хайр, сайхан үйлс байсан цагт биднийг сайхан амьдрал хүлээж байгаа гэдэгт итгэх итгэлийг эдгээр хүүхдүүд надад бэлгэлсэн. Хүмүүсээ амьддаа бие биенээ хайралъя.